Forteljinga føregår i ein gudløyse fjord ytst nord-vest på Island, der nokre få forslitne sjeler driv sjarkfiske utan fiskekvoter. Ein av desse fiskarane, Halldor, skriv dagbok. Det er denne dagboka som blir funnen av sorenskrivaren i det vesle samfunnet og sendt til eit forlag, i det som dermed utgjer ei rammeforteljing med noko diffuse grenser.

Det viser seg at ikkje berre dagbokskrivaren, men også presten og fleire av fiskarane er alle på ulike måtar på flukt frå fortida. Vi får innsikt i deira liv og traumar via burleske, men aldri sympatilause, skildringar.

Romanen rommar ei kjærleikshistorie og psykiske lidingar av ulike slag. Grunnlaget er likevel lyrisk i tonen og med ein form for naivistiske filosoferingar, som viser seg ikkje å vere så enkle som ein kunne tru ved første augekast, slik dei er formidla av ei noko naiv forteljarstemme.

Det er Halldors livshistorie som ber fram forteljinga, og som avdekkes etter kvart, gjennom hans møte med Gud, ein prest, ein krøpling, torsken og kjærleiken.

Soga om vêret blei nominert til den islandske Litteraturprisen då ho kom ut i 2003.